Przez aktualizacja dnia 18:58 Sterylizacja kotki to wszystkie działania, które uniemożliwiają jej rozród. Kastracja kotki lub kota natomiast to inaczej sterylizacja pełna i jest specyficznym rodzajem sterylizacji, który jest nieodwracalny. Jest to innymi słowy zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu gonad (jajników i macicy u kotki i jąder u kota). Innymi metodami sterylizacji, odwracalnymi, są antykoncepcja hormonalna oraz podwiązanie jajowodów, natomiast powoli odchodzi się już od tych metod, ponieważ są szkodliwe i nie chronią przed chorobami, przed którymi chroni kastracja. Z tego też powodu w dalszej części artykułu mówiąc „sterylizacja“, w domyśle będę miała na myśli ową sterylizację pełną – czyli kastrację. Dlaczego warto wykonać zabieg sterylizacji kotki? Po pierwsze, zabieg sterylizacji chroni kotkę ją przed wieloma chorobami. Do tych chorób należą między innymi ropomacicze i nowotwór gruczołu mlekowego. U kotów nowotwór sutka jest złośliwy w 90%. Zabieg kastracji chroni przed rakiem sutka, ale uwaga – skuteczność zabiegu jest stuprocentowa tylko wtedy, jeśli jest on wykonany przed pierwszą ruja. Później, jego skuteczność spada. Po drugie - bezdomność kotów w Polsce jest ogromna, a schroniska pękają w szwach – dlatego warto pamiętać o wysterylizowaniu kotki, aby nie przyczyniać się do kociej bezdomności! Niestety wśród ludzi wciąż pokutuje przekonanie, że ten zabieg jest krzywdzeniem kotki, że powinna mieć dzieci, że ma instynkt macierzyński – są to mity. Instynkt zaczyna działać dopiero po urodzeniu się kociąt, a sam poród u kotki jest ciężki i obciążający dla organizmu. Oczywiście – odchowywanie kociąt w domu to świetna zabawa i uroczy widok, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby przygarnąć potrzebującą kotkę z kociakami z fundacji lub schroniska, odchować, a potem znaleźć maluchom dobre domy. Dodatkowo warto zaznaczyć, że sprzedaż zwierząt z niezarejestrowanej hodowli jest w Polsce zakazana – grożą za to wysokie grzywny, a nawet areszt i przepadek zwierzęcia. W niektórych krajach Europy wprowadzony jest także nakaz sterylizacji zwierząt niehodowlanych. W Polsce takiego nakazu co prawda nie ma, ale coraz częściej schroniska i fundacje wymagają tego w umowach adopcyjnych, albo wręcz same kastrują zwierzęta przed wydaniem do nowego domu. Kiedy wysterylizować kotkę? ©Shutterstcok Odpowiedź na pytanie, kiedy wysterylizować kotkę, jest prosta – im wcześniej, tym lepiej! Najczęściej przeprowadza się ten zabieg w wieku 3-6 miesięcy, ale jest on możliwy także u młodszych kotek, od 6. tygodnia życia. Im młodsze jest zwierzę, tym lepiej zniesie narkozę, tym szybciej będą mu się goić rany i prędzej dojdzie do siebie po zabiegu. Ponadto wcześnie wykonana sterylizacja kotki zapobiega poważnej chorobie nowotworowej gruczołu mlekowego. Znane są też przypadki wczesnej ciąży, nawet około 4. miesiąca życia. Czy występują powikłania po sterylizacji? Jak każdy zabieg wykonywany pod narkozą, także sterylizacja kotki, choć jest to rutynowy i jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów, może nieść za sobą powikłania. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, żeby kotkę od weterynarza odebrać wybudzoną! Rolą lekarza weterynarii jest dopilnowanie, aby proces wybudzania z narkozy przebiegał poprawnie. W związku z tym, że usunięcie narządów wewnętrznych to dość inwazyjny zabieg, może wiązać się on z powikłaniami, do których należą krwotok wewnętrzny, krwawienie z pochwy czy ziarniniak. Takie powikłania nie zdarzają się często. Jako jeden ze „skutków ubocznych” sterylizacji u kotki często podawana jest natomiast otyłość. Należy jednak pamiętać, że odpowiedzialność za zdrowe żywienie, ruch i sylwetkę zwierzęcia leży po stronie opiekuna i nie należy tu przenosić winy na zabieg kastracji. Kot będący na odpowiedniej dla mięsożercy diecie i zażywający wystarczająco dużo ruchu nie będzie tak skłonny do nadwagi. Jaki jest koszt sterylizacji kotki? Koszt sterylizacji kotki zależny jest od wielu czynników, takich jak masa ciała kotki, miasto, w którym wykonywany jest zabieg, a także rodzaj zabiegu. Cena za całość łącznie z ewentualnym ubrankiem pooperacyjnym waha się w przedziale 150-350 złotych. Warto wiedzieć, że bardzo często w różnych miastach odbywają się akcje sterylizacyjne i można wówczas ten zabieg wykonać za darmo, na koszt miasta. Jak opiekować się kotką po sterylizacji? Pierwszą i najważniejszą zasadą jest to, aby ZAWSZE kotkę po sterylizacji odbierać wybudzoną. Narkoza jest dużym obciążeniem dla organizmu i zarówno wprowadzanie zwierzęcia w jej stan, jak i wybudzanie powinno przebiegać pod ścisłą kontrolą lekarza weterynarii. Niestety dalej często słyszy się o przypadkach, że kot został wydany właścicielom niewybudzony. Kotka dochodzi do siebie w ciągu kilku godzin od zabiegu. Ważne jest to, aby w tym czasie zapewnić jej spokój i ciepło. Nie należy jej karmić od razu po zabiegu, lecz wstrzymać się z tym na minimum 6 godzin. Często kotka dostaje od lekarza weterynarii kaftanik albo kołnierz po to, aby nie lizała sobie rany, jednak jeśli cięcie było niewielkie, a kotka nie wykazuje zainteresowania raną, to można zrezygnować z zakładania ich, ponieważ jest to dla niej dodatkowy stres. Warto też przypilnować kotkę, żeby przez kilka dni po zabiegu ograniczyła aktywność, w szczególności skakanie. W zależności od tego, jakiego rodzaju szwów użyje lekarz weterynarii przy sterylizacji kotki, albo się one samoistnie rozpuszczą, albo będzie trzeba jechać na ich zdjęcie. Lekarz może też zalecić podawanie leków przeciwbólowych (nie należy podawać ich nigdy na własną rękę!) Jak sterylizacja wpływa na zachowanie kotki? Sterylizacja kotki, wbrew powszechnemu przekonaniu, nie wpływa znacząco na jej charakter. Eliminuje ruje, które są uciążliwe zarówno dla kotki, jak i dla właścicieli, i dzięki temu pozwala jej się uspokoić i odzyskać równowagę. Dodatkowo zauważono korelację pomiędzy zabiegiem sterylizacji u kotki a otyłością, natomiast nie ma jednoznacznych dowodów na to, że to właśnie zabieg jest przyczyną otyłości. Moim zdaniem jest to kwestia nieodpowiedniej diety i braku ruchu. Karmy dla kotów po sterylizacji zawierają na ogół bardzo dużo zbóż, które nie są kotu do niczego potrzebne, a są bezpośrednią przyczyną otyłości. Bibliografia: "Owariektomia kontra owariohisterektomia – czy najpowszechniejszy zabieg chirurgiczny może być mało inwazyjny?" lek. wet. Małgorzata Wilkowska, dr n. Wet Beata Degórska "Przegląd korzyści i technik wykonywania pediatrycznej kastracji i sterylizacji." Philip A. Bushby, Brenda Griffin "Ile kosztuje sterylizacja psa/kota i kiedy można wykonać zabieg?" Lek. Wet. Piotr Krzysztof Smentek dla "Skutki uboczne antykoncepcji chirurgicznej u małych zwierząt." Prof. Dr hab. Andrzej Max, dr n. wet. Alicja Krzyżewska- Młodawska

Wielu kocich opiekunów beztrosko uważa, że biorąc kolejnego kota pod swój dach, stworzy kochającą się rodzinę wypełnioną mruczeniem i pieszczotami. Czasami tak właśnie się dzieje. Sporo zależy od poprawnego wprowadzenia, stopniowej socjalizacji i oczywiście kociego usposobienia. Jednak często, mimo wszelkich starań, koty nie Pobierz: PDF Zdziczały, bezpańskie , a koty domowe należą do tego samego gatunku; wszystkie są kotami domowymi. Ale bezdomne koty i zdziczałe koty również różnią się od siebie w bardzo ważny sposób – pod względem relacji i interakcji z ludźmi. Niezależnie od tego, czy jesteś pracownikiem schroniska, weterynarzem czy rzecznikiem dzikich kotów – czy też ty po prostu podziel się swoim sąsiedztwem z zdziczałymi kotami – wiedza, jak odróżnić różnicę, może pomóc określić, jak najlepiej współdziałać z kotem lub jakie interwencje będą w najlepszym interesie każdego kota. jest socjalizacja? Jaka jest różnica między bezdomnym kotem a zdziczałym kotem? Dlaczego to ma znaczenie? Jak odróżnić koty przebywają na zewnątrz? Jak odróżnić dzikie i bezpańskie koty po złapaniu ich w pułapkę? Co mam zrobić dalej? Co to jest socjalizacja? Używamy terminu „uspołeczniony” na oznaczenie kotów przyjaznych ludziom – lub kotów, które lubią towarzystwo z nami w naszych domach. Kocięta uspołeczniają się dzięki interakcji z ludźmi – trzymani, rozmawiali i bawili się dowcipem h – od najmłodszych lat. Jeśli kociak nie przyzwyczai się do osób trzymających ją i głaszczących w tym kluczowym oknie, będzie dorastać w obawie przed ludźmi i nie będzie pasować do ludzi ani szczęśliwych żyć w domach. Jaka jest różnica między bezdomny kot i zdziczały kot? Zwierzęta domowe i bezpańskie koty są socjalizowane dla ludzi. Zdziczałe koty nie są socjalizowane do ludzi. Chociaż są uspołecznieni z członkami swojej kolonii i są ze sobą związani, nie mają takich samych relacji z ludźmi. Zabłąkany: Bezpański kot to kot, który została zsocjalizowana z ludźmi na pewnym etapie swojego życia, ale opuściła lub straciła dom, a także większość kontaktów i zależności między ludźmi. Z biegiem czasu bezdomny kot może stać się zdziczały, gdy zetknie się z ludzie kurczą się. Jednak w odpowiednich okolicznościach bezdomny kot może ponownie stać się kotem domowym. Bezpańskie koty, które są ponownie wprowadzane do domu po przebywaniu na świeżym powietrzu, mogą wymagać czasu na ponowną aklimatyzację; mogą być przestraszeni i ostrożni po spędzeniu czasu na zewnątrz z dala od ludzi. · Inna definicja, która może pomóc: – „Bezdomny kot to kot domowy, który został porzucony lub„ zagubił się ”z domu i zagubił się. pomyślnie uratowany i umieszczony w domach ”. – Podręcznik bezpańskiego kota Zdziczały: Zdziczały kot to kot, który nigdy nie miał kontaktu z ludźmi lub jego kontakt z ludźmi zmalał Boi się ludzi i żyje samodzielnie na świeżym powietrzu. Zdziczały kot prawdopodobnie nigdy nie zostanie kotem na kolanach ani nie będzie cieszył się życiem w domu. Kocięta urodzone przez zdziczałe koty mogą być socjalizowane w młodym wieku i adoptowane w domach. Alley Cat Allies generalnie nie zaleca uspołeczniania zdziczałego kociaka powyżej 4. miesiąca życia. Spotkania towarzyskie są czasochłonne, szczególnie w przypadku starszych kociąt, a wyniki nie są gwarantowane. Istnieje jednak szara strefa, w której w grę wchodzi osobowość poszczególnych kotów. Między 4 a 8 miesiącem życia, jeśli jest czas i możliwości oraz jeśli kociak wykazuje znaczące oznaki zachowań społecznych, decyzja może zostać podjęta umieszczenie kotka w domu zastępczym w celu socjalizacji i ewentualnej adopcji. Jeśli jednak kocię nie wykazuje postępujących objawów w ciągu tygodnia, najlepiej jest, gdy wraca ona do swojej kociej rodziny na zewnątrz za pośrednictwem Trap-Neuter-Return (TNR). Dlaczego to ma znaczenie? Bezpańskie koty potrafią przystosować się do życia z ludźmi i mogą zostać adoptowane jako towarzysze. Dorosły zdziczały koty nie są socjalizowane do ludzi, co oznacza, że nie można ich adoptować. W rezultacie prawdopodobnie zostaną zabite, jeśli zostaną złapane przez zwierzęta lub przywiezione do schronisk, więc dalsze życie na zewnątrz leży w ich najlepszym interesie. Koty zbłąkane i zdziczałe mogą być trudne do odróżnienia. , zwłaszcza gdy są uwięzieni lub przestraszeni. Przestraszone bezpańskie koty często potrzebują czasu na relaks i pokazanie swojego poziomu socjalizacji. Ucz się więcej. Trap-Neuter-Return bierze pod uwagę poziom (lub stopień) socjalizacji każdego kota, aby określić najlepsze dla niego środowisko. Zdziczałe koty wracają do swojego domu na świeżym powietrzu po uwięzieniu i wykastrowaniu. Uspołecznione koty i kocięta można adoptować do domów. Jak odróżnić koty przebywające na zewnątrz? Ponieważ trudno jest określić socjalizację każdego kota podczas stresującego wydarzenia, takiego jak łapanie w pułapkę, dobrze jest obserwować koty na świeżym powietrzu, korzystając z poniższych wskazówek. Pamiętaj, że te wskazówki nie są sztywnymi i szybkimi zasadami i że jedna z tych cech prawdopodobnie nie wystarczy, aby wyciągnąć wnioski. Podsumowanie: jeśli kot, którego nie znasz, podchodzi do ciebie lub możesz go dotknąć, najprawdopodobniej nie jest zdziczała. Jednak nie wszystkie bezpańskie koty to robią, zwłaszcza na początku – każdy kot zachowuje się inaczej w różnych sytuacjach. Aby określić, czy kot jest zsocjalizowany, może być konieczne dalsze monitorowanie przy użyciu tych wytycznych. STRAY FERAL SOCJALIZACJA LUDZI Może zwracać się do ludzi, domy, werandy lub samochody Nie zbliża się i prawdopodobnie szuka kryjówek, aby uniknąć ludzi SOCJALIZACJA Z INNYMI KOTAMI Prawdopodobnie będzie mieszkał sam, nie będzie częścią grupy Może należeć do kolonii JĘZYK CIAŁA Może chodzić i poruszaj się jak kot domowy, na przykład chodząc z podniesionym ogonem – oznaka życzliwości Maj czołgaj się, kucaj, stój nisko nad ziemią i chroń ciało ogonem Prawdopodobnie spojrzy na Ciebie, mrugnie lub nawiąże kontakt wzrokowy Mało prawdopodobne nawiązać kontakt wzrokowy WOKALIZACJA Może to być głos, miauczenie lub „odpowiedź” na Twój głos Nie miauczy , błagać lub mruczeć HARMONOGRAM Będzie widoczny głównie w ciągu dnia Bardziej prawdopodobne, że będzie nocny; okazjonalnie w ciągu dnia WYGLĄD FIZYCZNY Prawdopodobnie będzie brudny lub rozczochrany Prawdopodobnie będzie miał czysty, dobrze- zachowana sierść. Samiec z dużą głową i grubą szyją, umięśnionym ciałem i / lub bliznami po walce jest bardziej prawdopodobne, że jest zdziczały, ponieważ są to cechy związane z nietkniętymi samcami (i tylko 2% zdziczałe koty są wykastrowane w USA). Może również mieć kolczastą sierść z powodu wysokiego poziomu testosteronu i mniej czasu spędzonego na pielęgnacji; może mieć również „ogon z ogonem” – utratę włosów, przetłuszczenie lub guzki u nasady ogona z powodu hormonów. Nie będzie mieć wkładki dousznej Prawdopodobnie będzie mieć wkładkę douszną, jeśli zostanie wykastrowana jako część programu TNR Ciąża, karmienie, kocięta Jest bardziej prawdopodobne, że samica w ciąży lub w okresie laktacji będzie zdziczała, ponieważ tylko 2% zdziczałych kotów jest wykastrowanych w USA Alley Cat Allies uznaje, że poziom socjalizacji i zachowania kota nie zawsze jest czarno-biała, szczególnie w przypadku zdziczałych kotów, które rozpoznają swojego opiekuna. Mogą wykazywać oznaki znajomości, takie jak unoszenie ogona lub przebywanie na ganku opiekuna, ale te zachowania są zwykle ograniczone do interakcji kota z opiekunem rozwijają się dopiero po zbudowaniu relacji z czasem. Zawsze pamiętaj: nie oznacza to, że kot jest dobrym kandydatem do mieszkania w domu. Jak rozróżnić zdziczałe i bezpańskie koty po złapaniu ich w pułapkę? przerażające lub stresujące otoczenie – takie jak pułapka lub schronienie – przyjazny bezpański kot może zachowywać się jak zdziczały kot, unikając ludzi, a nawet okazując agresję, aby uniknąć dotykania. „Wiele kotów wydaje się dzikich w pułapkach, ale po prostu się boją” – wyjaśnia Alley Cat Allies Feral Friend Genevieve Van de Merghel. Kto może je za to winić? Kot jest w nowym i nieznanym miejscu. Oto kilka sposobów, które pomogą odróżnić dzikiego kota od wystraszonego bezpańskiego kota, gdy są przestraszone, zamknięte lub w nowym miejscu. STRAY FERAL BARIERA DOTYKOWA Kot może w końcu dotknąć lub może tolerować niewielki dotyk przedmiotu Nie może zostać dotknięty, nawet przez opiekuna ZACHOWANIE W KLATCE Może pojawić się z przodu klatki Prawdopodobnie pozostanie z tyłu klatki i wycofaj się tak daleko, jak to możliwe Może w końcu ocierać się o klatkę w przyjazny sposób W przypadku wstrząsu lub przerażenia może trząść się, grzechotać lub wspinać się klatki i może zostać zraniony b wpadanie do klatki POZIOM RELAKSU Z czasem może się zrelaksować Pozostanie napięty i nietowarzyski ODPOWIEDZIALNOŚĆ Może zbadać zabawki lub jedzenie umieszczone w pobliżu klatki Prawdopodobnie zignoruje wszystkich ludzi i zabawki, a być może nawet jedzenie Może reagować na dźwięki domowe, takie jak otwieranie puszek po karmie dla kotów lub torebek. Nie będzie wykazywać znajomości ani zainteresowania dźwiękami domowymi STRACH I LĘK Może syczeć lub warczeć, aby okazać niepokój Będzie agresywny i uderzany, jeśli zostanie zagrożony lub osaczony (oznaki agresji obejmują uszy do tyłu i rozszerzone oczy) Co mam teraz zrobić? Kiedy już ocenisz kota i poczujesz, że wiesz, jaki jest jego poziom socjalizacji, następny krok to wykastrowanie kota. Następnie wykorzystaj swoją ocenę, aby zrobić to, co leży w najlepszym interesie kota: W przypadku przestraszonych bezpańskich kotów: zmaksymalizuj ich szanse na adopcję w domu. Dla spokojnych bezpańskich kotów: znajdź dla nich dobry dom adopcyjny. W przypadku zdziczałych kociąt: socjalizuj je do adopcji. W przypadku zdziczałych kotów: odeślij je do domu kolonii na zewnątrz. Z tego względu karma podawana brytyjczykowi musi składać się z mięsa w przynajmniej około 70%. Uwaga! Należy pamiętać, by produkt stanowiący główne posiłki kota zawierał mięso, a nie „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”. Drugi przypadek oznaczać będzie składniki gorszej jakości niż mięso mięśniowe i podroby.

Znasz to? Organizacja zasadzki, skupienie, dreptanie w miejscu, a potem atak! Bach! Niczego nieświadomy kociak zostaje napadnięty przez agresora. Czy to złość? A może jedynie zabawa? Jak rozpoznać, kiedy koty się bawią, a kiedy już biją? Jeśli masz więcej niż jednego kota – koniecznie przeczytaj. Bójka czy zabawa? Powszechnie wiadomo, że od kota lepsze są tylko dwa koty, a nawet trzy. Jednak by kocie stadko było ze sobą szczęśliwe, powinno się lubić, a przynajmniej – akceptować. Niestety, skomplikowane charaktery mruczków w połączeniu ze złymi doświadczeniami i nieodpowiednim wprowadzeniem kolejnego lokatora mogą skutkować konfliktami. Do obowiązków odpowiedzialnego opiekuna należy rozróżnienie, kiedy koty się bawią, a kiedy biją. Ale jak to zrobić? Jest na to kilka sposobów. Zapewne niejednokrotnie obserwujemy gonitwy, podgryzanie, pacanie łapkami. Kocie harce czasami łudząco przypominają polowanie na ofiarę. Nie ma w nich niczego złego, dopóki kot potrafi rozróżnić te dwie czynności i „ofierze” nie dzieje się krzywda. Wręcz przeciwnie – sama także czerpie korzyści z tego typu zabawy. Zrozumienie języka ciała kota i sygnałów towarzyszących tym zachowaniom może pomóc w dostrzeżeniu różnicy. To ważne, ponieważ jeśli to nie jest zabawa – należy interweniować. To tylko zabawa Koty uwielbiają się bawić. Zarówno te mieszkające w domach, jak i te mające możliwość wychodzenia na zewnątrz. Jest to dla nich forma rozrywki, aktywności fizycznej oraz umysłowej, a także okazja do zacieśnienia więzi z innymi zwierzętami lub z opiekunami. Jak widać, zabawa spełnia wiele funkcji i odgrywa ważną rolę w kocim życiu. Koty odczuwają także pierwotną potrzebę polowania, które jest niezbędne do przetrwania na wolności. Nawet jeśli teoretycznie nie muszą tego robić, gdyż jedzonko mają zawsze w misce, to instynkt łowcy i tak musi znaleźć swoje ujście. A więc zabawa to także trening myśliwski, często z wykorzystaniem drugiego kota. Dowodem na to, że koty się jedynie bawią, jest oczywiście brak obrażeń i te same, naprzemienne zachowania ze strony obu kotów. A więc jeśli jeden kot goni drugiego, a za chwilę drugi kot goni pierwszego – wszystko jest w już agresja Zazdrość Bójka może być jednak przejawem agresji. Jeden kot może atakować drugiego, gdy jest zazdrosny o zasoby, np. o jedzenie lub o opiekuna. Chce mieć to wszystko tylko dla siebie. Nie został nauczony dzielenia się z innymi bądź ma po prostu typowo dominujący charakter. Rywalizacja Poszturchiwania zdarzają się także w przypadku rywalizacji o ulubione miejsce. Mruczki niechętnie dzielą się najlepszymi miejscówkami, takimi jak parapet, kaloryfer, fotel. Stres i frustracja Koty mogą także walczyć, aby wyładować nagromadzoną energię lub frustrację spowodowaną stresem lub nudą. Dotyczy to zwłaszcza kotów domowych, które w czterech ścianach nie są w stanie zaspokoić większości swoich potrzeb myśliwskich. Ofiarą przekierowanej agresji może stać się także opiekun. Czy koty się bawią, czy to już jednak bójka? Jeśli chcesz dostrzec różnicę pomiędzy zabawą a walką, musisz zapoznać się z typowymi zachowaniami, które prezentują koty, gdy chcą coś przekazać. Koty rozmawiają ze sobą oraz z ludźmi na wiele sposobów. Używają do tego całego swojego ciała. Dopiero obserwacja wszystkich tych sygnałów, z uwzględnieniem całego spektrum zachowań, pomoże rozpoznać objawy agresji i rozróżnić to, z czym mamy do czynienia w danej chwili. Koniecznie zwróć uwagę na ułożeniu uszu. Uszach skierowane na boki i do tyłu są zazwyczaj oznaką poddenerwowania i niepokoju. Kolejnym znakiem, że to coś groźniejszego niż zabawa, jest pozycja ciała. Jeśli kot jeży się, stroszy sierść, a do tego dochodzi do piloerekcji (najeżenia ogona), to prawdopodobnie sprawa jest poważna. Mruczek, robiąc koci grzbiet i pusząc kitę, stara się wyglądać na większego i groźniejszego. Dodatkowo, wzburzony kot często syczy, parska, prycha, warczy i przeciągle wyje. To czytelne ostrzeżenie przed możliwym atakiem. Nie będzie on jednak miał wiele wspólnego z rozrywką. Ważny jest także wiek kotów. Jeśli to maluch – niemal pewne jest, że po prostu się bawi. Młode koty najchętniej bawiłyby się przez cały czas, a starsze chętnie im w tym towarzyszą. W takim przypadku zyskują obie strony. Kociaki rozładowują niekończące się zasoby energii, a przy okazji uczą się. Starsze – zyskują odrobinę ruchu i rozrywki. Możliwe przyczyny agresji pomiędzy kotami Złe wychowanie Koty, tego jak być kotem, uczą się od innych kotów. Głównie od swojej mamy oraz rodzeństwa. Nigdy od człowieka. Jeśli maluch został porzucony lub zabrany z gniazda zbyt wcześnie – może w przyszłości wykazywać tendencje do przekraczania pewnych granic. Nie zdaje sobie po prostu sprawy z tego, że jego pazury i zęby sprawiają innym ból. Kocią sierotkę warto zapisać do kociego przedszkola, a z dorosłym kotem pracować na zasadzie przekierowywania agresywnych zachowań. Złe wprowadzenie Nasze mruczki to zwierzęta terytorialne. Stabilność i bezpieczeństwo najbliższego otoczenia jest warunkiem ich prawidłowego zachowania. Wtargnięcie innego osobnika, a tak właśnie koty traktują każdego kota, który wchodzi do ich domu, oznacza niebezpieczeństwo i zagrożenie. Zapoznanie powinno być zatem bardzo ostrożne i stopniowe. W niektórych sytuacjach izolacja i wzajemne poznawanie swoich zapachów mogą trwać tygodniami. Warto jednak poświęcić ten czas. Jest on gwarantem poprawnych relacji pomiędzy zwierzętami w przyszłości. Strach Większość zachowań agresywnych u kotów ma źródło w strachu. To ich system obronny. Warto zastanowić się zatem, czy kot atakuje z powodu złości, czy robi to raczej w obronie własnej. Jak rozdzielić walczące koty? Jeśli twoje rozpoznanie brzmi: walka, koniecznie rozdziel koty. To najważniejsze, gdyż bójka może doprowadzić do obrażeń i uszczerbków na zdrowiu psychicznym naszych pupili. W tym celu nie używaj rąk – te również mogą paść ofiarą mruczków. Najlepszym sposobem jest klaśnięcie, krzyknięcie, tupnięcie nogą, a w ostateczności – spryskanie kotów wodą. Rozpoznanie i rozróżnienie tego, czy koty się biją, czy jedynie bawią, nie zawsze jest proste. Koty mocno zaangażowane w swoje „polowanie na niby” mogą wyglądać, jakby robiły to na poważnie, a nie tylko dla zabawy. Ważne, aby obserwować wszystkie inne sygnały: ułożenie ciała, uszu, wokalizację, a także reakcję drugiej strony. Zwróć również uwagę na to, czy w kocich relacjach funkcjonuje zasada wzajemności. W przypadku walki koniecznie rozdziel koty i postaraj się polepszyć ich wzajemne relacje. Jeśli jednak to jedynie zabawa – obserwuj, by nie wymknęła się spod kontroli.

To najprostsze obrazowe przedstawienie tego, jak rozróżnić płeć kota po kilku tygodniach od urodzenia. Więcej problemów może spowodować sprawdzenie płci u nowo narodzonych kotków. Jak rozpoznać płeć małego kota? Jeśli mamy wprawne oko, to istnieje spora szansa poprawnego rozróżnienia płci nawet u malutkich kociąt. Wszelcy cenimy posilać. Niezdarnie nam się przekreślić, gdy przeżywamy w dziale odtrutka faktycznie wyśmienitego. Zera niesamowitego, że także rodzime koty wymagają się pomocniczych gryzów, specjalnie skoro marzną, że ich kapitalista chowa na stoliku przedmiot wonnego. Rezultatem pożywienia snadź być tusza, oraz poniekąd pulchność. Pamiętajmy jakkolwiek, iż są wybiegi iżby zadziałać bydlęciu pozbyć się zapasu kilogramów. Jaka egzystuje zdrowa istotność kotów? Którykolwiek kotek istnieje niezrozumiały, zatem dodatkowo rola będzie nietypowa. Negacja będzie zakłopotaniem fakt, iż w projekcie klasyfikacje budowy pupilka, wymagamy zerknąć na jego brzuch. Dostatecznie winien trwań zawiany w seksie do niewole piersiowej. Wówczas przystaje wzruszyć jego żeber a charakteru jednokierunkowo taktowną grabulą – zwłoki nie obligatoryjny egzystować uchwytne. A natychmiast zrozumiale miętosząc bieżące usytuowania opuszkami paluchów, powinniśmy spożywa wywnioskować. Łopatki zaś zwłok biodrowe wymagają trwań otwarcie zaznaczone, i obok krótkowłosych kotów, umiejętnie namacalne przy kierowaniu się. Jak rozróżnić korpulencję obok kota? Tusza zatem doskonały symbol, iż lokalny kotek rekrutuje zbytnio wiele szybkości wespół spośród pokarmem. Abdomen montuje naonczas serię nieokrzesaną z niewolą piersiową, natomiast prosi są cóż wyczuwalne. Sukcesywnym uczynkiem jest korpulencję. Obok kotów uprzedza się więc wydłużony bebech, głucho włożony niżeliby niewola piersiowa. Żebra są niewyczuwalne, oraz łopatki również kosteczce biodrowe niezauważalne. Gdy odchudzić kota? Egzystując stałym, jesteśmy w nadepnie odchudzić własnego wybrańca. Przede całkowitym nie przystaje się rwać tudzież w żadnym incydencie nie morzyć kota. Mechanizm odchudzania stanowi że duży dodatkowo wytężony, atoli przy dostatecznie wytrwałości obszarnika – aktywny. Najaktualniejsze, to sprawdzić dawkę aplikowanego pupilowi zapychania, uwzględniając przekąski. Fabrykant przeżuwaj zawżdy ustala dzienną normę żywnościową, w spójności od kupy gremia kotów. Jeżeli wnosimy cokolwiek tysiące naciągaj ledwie karmę, pragniemy właściwie zminimalizować jej ilość. Że istniejemy wydajni, iż dawki są prawe – należałoby odmienić więc żywność na słabo energetyczną. Na sektora jest natłok diet, sponsorujących w odchudzaniu kotów. Pomyślmy także mule periodu, bliski kotek niesie na radość a dynamizm. Jeżeli kompletny dzień istniejemy pozycja budynkiem – że się objawić, iż rodzimy kot kołata się plus sterczy przez sytszą proporcję dnia. Należałoby rozwiązać niewiele półek czyli postawić wieszak z antynomicznymi zawalidrogami. Gdyby umieścimy tam lalki względnie wypowiemy "wędki" – tworzymy dobra storna dla każdego realność przekonać kotów do suwów, zabawy natomiast objeżdżania. Umiemy też nabyć "kulę-smakulę" bądź zamęt na strawę – kotek pragnie następnie natrudzić się, aby wyżebrać żywienie. Skoro wszak istniejemy w rodu, oddajmy niemało momentu na przyjemność z własnym psem. Antyseptyka zaś powaga kota Rodzime stworzenia w połówki są czyszczone. Mimo strasznych pociechy jakie strzela ze sobą ów styl, stanowi po nim słynniejsze ryzyko przyrostu korpulencji natomiast nadwyżce. Rzeczone całość stąd, że po środku pupil choruje masywniejszy głód, natomiast bledsze zamówienie energetyczne. Miejmy, żeby nie łamać miar żywnościowych, a wszą dzienną frakcję, wydać na parę węższych. O ponad co pewien frazeologizm burzyć naszego protegowanego, ażeby upewnić się iż narodowe doglądania poświęcają wynik. Jak zorientujemy się za wieczorem plus wyrazi się, iż krajowe stworzenie wcześniej uznaje nadwagę, zagospodarujmy wiedzę o aktualnym, jako odchudzić kota. Po antyseptyk calutkie podbudowy są takie samotne. Nadwyżka popycha ze sobą niepodobne, konfliktowe gwoli kota sensowności. Sprawność pysznie istnieje koić jej porzuceniu, niżeliby pokonywać spośród jej następstwami. Odchudzanie istnieje często kategoryczne spójnik udoskonalić swobodę zwierza. Przy dosyć sensowności, istniejemy w pozostaje urzeczywistnić triumf, tudzież naonczas również my i kot, odetchniemy przyjaźnie. Kocięta są urocze, zabawne i wyjątkowe. Czasami aż żal, że tak szybko dorastają. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że ta mała, puchata kuleczka będzie wymagać twojej miłości i opieki przez co najmniej 15 – 20 lat. Kocięta potrafią być psotne, mają dużo energii i jakby nie było, wymagają od nas sporej uwagi. ^{Wstęp Ostatnio, w przeciągu zaledwie kilku dni, dwie podkarpackie gminy odmówiły pomocy chorym, znalezionym przez ludzi kotom. Dlaczego? Jedynym argumentem urzędników w obu przypadkach było stwierdzenie, że „koty nie należą do zwierząt udomowionych”, dlatego w odróżnieniu od psów, nie należy im się, zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt, opieka świadczona przez gminę. Zszokowana przewertowałam kilkukrotnie ustawę, poszukując w niej odpowiedzi na dręczące mnie pytanie – jakim cudem? Wspólnie z Fundacją uzgodniliśmy, że jest to tak ważny temat, że nie można zostawić go bez wyjaśnienia. I dlatego kolejny artykuł z serii „I law animals” poświęcony jest właśnie statusowi prawnemu kotów w Polsce. Koty domowe, wolno żyjące i bezdomne – jak je rozróżnić? Na początek garść faktów. Zauważyć trzeba, że ustawa o ochronie zwierząt (dalej: „ wyróżnia trzy „typy” zwierząt – „domowe”, „bezdomne” i „dzikie”. Pojęcie „zwierzę domowe” zdefiniowane jest w art. 4 pkt. 17 jako „zwierzę tradycyjnie przebywające wraz z człowiekiem w jego domu lub innym odpowiednim pomieszczeniu, utrzymywane przez człowieka w charakterze jego towarzysza”. Stosownie do definicji zawartej w art. 4 pkt. 21 „zwierzęta wolno żyjące”, czyli „dzikie”, to „zwierzęta nieudomowione, żyjące w warunkach niezależnych od człowieka”. Natomiast „zwierzęta bezdomne” według ustawy, to „zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie ma możliwości ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką trwale dotąd pozostawały”. Koty domowe Już zapoznając się z samymi definicjami ustawowymi możemy z łatwością zauważyć, że koty jako zwierzęta dadzą się zakwalifikować do wszystkich powyższych grup. Generalnie nikt nie powinien mieć problemu z uwzględnieniem kotów jako zwierząt domowych. Wprawdzie w ustawie o ochronie zwierząt nigdzie wprost nie są one określone w taki sposób, jednak każdy prawnik bez wahania powie, że w prawie najważniejsza jest jego interpretacja – sam suchy tekst ustawy w wielu przypadkach nie wskaże nam odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Interpretacja natomiast tekstu ustawy o ochronie zwierząt każe nam zauważyć, że ustawodawca uchwalając ją, bezsprzecznie chciał zaliczyć koty do zwierząt domowych. Na przykład w art. 6 ust. 2 pkt. 11 wskazano, że „porzucanie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje (…)” kwalifikuje się jako znęcanie się nad nim. Ponadto w art. 9a czytamy, że „osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi, ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub Policję”. Jeśli zatem kota można zgodnie z tekstem ustawy „porzucić”, oznacza to, że wcześniej musiał on być udomowiony, miał przecież swojego właściciela, który „przestał się nim zajmować” (taką definicję słowa „porzucenie” znajdujemy w słowniku języka polskiego). Dalej – porzucone zwierzę (również kot) zostaje w myśl ustawy zabezpieczone w schronisku dla zwierząt, a przecież do schroniska nie trafiają dzikie zwierzęta, a jedynie domowe, co wynika wprost z art. 4 pkt. 25 (przez schronisko dla zwierząt rozumie się „miejsce przeznaczone do opieki nad zwierzętami domowymi”). Ponadto do schroniska dla zwierząt trafiają „zwierzęta bezdomne”, czyli te, które kiedyś były „zwierzętami domowymi” i miały właściciela, którego obecnie nie można odnaleźć. W odniesieniu do powyższego wydaje się zatem, że bez problemu możemy wskazać które z kotów uznamy za koty domowe – to te wspólnie z nami zamieszkujące, o które na co dzień się troszczymy, które karmimy i wozimy do weterynarza. Dlaczego więc gminy usilnie próbują nam wmówić, że nie ma czegoś takiego jak „kot domowy”, skoro w domu mruczy nasz pupil? Warto także zauważyć, że większość aktów prawa unijnego z zakresu opieki nad zwierzętami domowymi ( Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie wprowadzenia kompatybilnych systemów rejestracji zwierząt domowych we wszystkich państwach członkowskich (2016/2540(RSP)) czy Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 438/2010 z dnia 19 maja 2010 r., zmieniające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym) wskazuje wprost, że gatunkami zwierząt domowych są psy, fretki i właśnie koty. Także w orzeczeniach sądowych składy orzekające klasyfikują koty, obok psów, do zwierząt domowych (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r., II OSK 2746/13). Obowiązki gminy dotyczące kotów bezdomnych Tym samym przechodzimy do sedna sprawy. Kilka miesięcy temu w artykule z okazji Dnia Bezdomnych Zwierząt przybliżałam kwestię uchwalania przez rady gmin „programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt” (więcej: Skoro uznaliśmy, że kot jak najbardziej może być uznany za zwierzę domowe, w pewnych sytuacjach (ucieczka, porzucenie przez człowieka) może stać się także „zwierzęciem bezdomnym”. Zgodnie natomiast z art. 11a ust. 2 gmina ma obowiązek odławiania bezdomnych zwierząt, ale co najważniejsze – zapewnienia im miejsca w schronisku. Jest ona zatem zobligowana do świadczenia na tej podstawie bezpłatnej pomocy bezdomnym zwierzętom, w tym oczywiście kotom. Jeśli zatem znajdujemy wyraźnie udomowionego, porzuconego i chorego kota, obowiązkiem gminy jest udzielić mu pomocy i przejąć nad nim opiekę. Problem kotów wolno żyjących Jak już była wyżej mowa, koty wolno żyjące to koty „nieudomowione, żyjące w warunkach niezależnych od człowieka”. Niekiedy jednak naprawdę ciężko odróżnić kota domowego „wychodzącego”, kota bezdomnego i właśnie kota wolno żyjącego. Po jakim bowiem czasie kot bezdomny staje się kotem wolno żyjącym? A kiedy obroża na jego szyi świadczy o tym, że jedynie wyszedł pobiegać na świeżym powietrzu, a nie błąka się zagubiony już od kilku tygodni? Myślę, że każdy miłośnik zwierząt chociaż raz w życiu zadawał sobie takie pytanie. Jedna rzecz nie ulega raczej jednak wątpliwości – działkowe „dzikuski” są kotami wolno żyjącymi. Z początku nieufnie podchodzą do napełnionych wcześniej niewidzianą nigdy wcześniej na oczy karmą misek, chociaż wolą zrobić to, gdy człowiek już trochę się oddali. Pomimo tego, że radzą sobie same na zewnątrz, one też czasem potrzebują jednak naszej pomocy. I również jest to im ustawowo zagwarantowane! Przede wszystkim wynika to z przepisów ogólnych ustawy o ochronie zwierząt, zgodnie z którymi człowiek jest winien każdemu zwierzęciu poszanowanie, ochronę i opiekę (art. 1 ust. 1 Po drugie, każde zwierzę ma prawo do humanitarnego traktowania, czyli takiego, które uwzględniać będzie jego potrzeby i zapewniać mu opiekę i ochronę (art. 5 w zw. z art. 4 pkt 2 I ostatecznie, zgodnie z art. 21 „zwierzęta wolno żyjące stanowią dobro ogólnonarodowe i powinny mieć zapewnione warunki rozwoju i swobodnego bytu”. Określenie zatem statusu prawnego kotów wolno żyjących nie powinno przysparzać większych trudności, a jednak często okazuje się, że nie wszyscy wiedzą, jak należy je traktować. Największym problemem często okazuje się niewiedza, często także brak empatii. Kiedy czytam o próbach zabijania kotów żyjących na działkach, widzę nakazy zamykania okienek w piwnicach albo ludzi celowo przewracających pojemniki z wodą zostawione dla bezdomnych czy dzikich zwierząt, jest mi po ludzku przykro. Takie zachowania, pomijając to, że są dramatyczne, są także sprzeczne z prawem. Koty wolno żyjące mają prawo do współegzystencji z nami na takich samych prawach jak inne dzikie zwierzęta. A my, jako ludzie, nawet jeśli nie mamy ochoty im pomagać, na pewno nie mamy prawa im szkodzić. Jest to bowiem czyn karalny (mówię tu oczywiście np. o próbach trucia działkowych lub podwórkowych kotów, nie o wylewaniu wody z misek), i jest przestępstwem znęcania się nad zwierzętami, o którym pisałam w poprzednim artykule. Gminne programy opieki nad zwierzętami Abstrahując od powyższych rozważań, nawet jeśli hipotetycznie uznać, że „koty domowe” nie istnieją (jak chciałyby niektóre gminy), a według urzędników opiekujemy się jedynie „kotami nieudomowionymi”, czyli „wolno żyjącymi”, fakt ten w żadnym wypadku nie zwalniałby gminy z udzielenia im pomocy. Jednym bowiem z obowiązków nałożonych na gminę, którego rozwinięcie obligatoryjnie musi znaleźć się właśnie w uchwale dotyczącej programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi, jest opieka nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie (art. 11a ust. 2 pkt 2). Co wydaje się być znaczące, gmina nie może (zgodnie z treścią art. 11a ust. 4 przekazać realizacji tych zadań podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Ponadto nie można zapominać, że koszty realizacji programu (czyli również opieki nad wolno żyjącymi kotami i ich dokarmiania) ponosi właśnie gmina. Niestety najczęściej jedynie na zapisach w uchwale kończy się cała pomoc świadczona kotom dzikim. Nie oznacza to, że całkowity brak pomocy jest zgodny z prawem. Nie – gminy są do tego ustawowo zobowiązane. Nie trzeba jednak nawet zastanawiać się, jak beznadziejnie pomoc kotom wolno żyjącym wygląda w rzeczywistości, wystarczy bowiem zerknąć do uchwalonych w tym roku Programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Weźmy dla przykładu dwie gminy, które odmówiły pomocy w finansowaniu leczenia i opieki nad kotami ewidentnie domowymi – gminy Trzebownisko i gminy Boguchwała. W uchwale gminy Trzebownisko dumnie prezentuje się zapis, że „gmina sprawuje opiekę nad kotami wolno żyjącymi poprzez następujące działania: 1) zakup karmy, dokarmianie przez opiekunów kotów wolno żyjących; 2) przeprowadzenie sterylizacji i kastracji kotów wolno żyjących; 3) poszukiwanie wolontariuszy zainteresowanych dokarmianiem kotów.” Szkopuł jednak tkwi w tym, że przeznaczona na te zadania przez gminę kwota to zawrotne 400 złotych ze 100 000 złotych przeznaczonych na opiekę nad zwierzętami. Nie będę nawet próbować sobie wyobrażać, ile kotów w ciągu roku można za tę kwotę wysterylizować i nakarmić, nie mówiąc o udzielaniu innej pomocy weterynaryjnej… Przechodząc do uchwały gminy Boguchwała, od razu w oczy rzuca się zapis § 2: „program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Boguchwała na 2018 r. dotyczy wszystkich zwierząt gospodarskich i domowych, a przede wszystkim psów i kotów, w tym kotów wolno żyjących, przebywających w granicach administracyjnych Gminy Boguchwała”. Widzimy zatem, nawiązując do kwestii odmowy udzielenia pomocy kotom poprzez powołanie się urzędników na fakt, iż „koty nie są zwierzętami domowymi”, że pracownicy Urzędu Gminy Boguchwała nie znają nawet treści uchwalonego przez siebie aktu prawnego. Jeśli chodzi natomiast o opiekę nad kotami wolno żyjącymi, zapisy uchwały są stosunkowo rozbudowane. Wynika z nich przede wszystkim to, że gmina zobowiązuje się zapewnić opiekę weterynaryjną kotom wolno żyjącym poprzez niezbędne leczenie w uzasadnionych przypadkach (sama procedura uzyskania opieki weterynaryjnej jest jednak bardzo skomplikowana) oraz dokarmiać koty wolno żyjące przez zakup i przekazanie karmy społecznym opiekunom oraz innym osobom dokarmiającym je (przy czym jednemu opiekunowi przypadać może maksymalnie 1 kg karmy na 1 kota miesięcznie, a maksymalna ilość pobranej karmy przez jednego opiekuna nie może przekroczyć 10 kg). W wypadku tej gminy, fundusze przekazane na pomoc kotom wolno żyjącym sięgają 2600 złotych. Wnioski Z powyższych rozważań widzimy zatem, że status prawny kotów w Polsce jest niezwykle skomplikowany i często bardzo subiektywny, ponieważ zakwalifikowanie konkretnego kota do którejś z przedstawionych kategorii wymaga każdorazowej, indywidualnej oceny. A oceny, jak wiadomo, mogą różnić się w zależności od spojrzenia na sprawę różnych osób i ich intencji. Żadna jednak opinia nie może prowadzić do celowego wyrządzenia krzywdy żywym istotom. Niezależnie zatem od tego, czy kota określimy jako „domowego”, „bezdomnego” czy „wolno żyjącego”, zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt należy mu się szacunek i opieka człowieka. W związku z tym, czarno na białym widać, że gminy nie miały prawa odmówić udzielenia pomocy znalezionym kotom i jest to jak najbardziej sprawa warta głębokiej analizy i odpowiedniej reakcji na działalność urzędników. Jeśli bowiem my, zwykli ludzie, nie zareagujemy, pewne rzeczy nigdy nie ulegną zmianom, a zmiany, zwłaszcza w obszarze gminnej opieki nad zwierzętami, są w dzisiejszych czasach niezbędne. Emilia Kudasik dla Fundacji Felineus Emilia Kudasik – studentka 4 roku prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Propagatorka rozpowszechniania świadomości o prawach zwierząt. Prywatnie pasjonatka powieści o tematyce historycznej, jogi i zdrowego gotowania, a także mama dwóch adoptowanych kotów.}

Jak do tego doszło? Wszystko zaczyna się od rui u kotki. Ruja to czas, w którym kotka wabi kocury i może zajść w ciążę. Kotki są samicami sezonowo poliestralnymi, co znaczy tyle, że ich cykl płciowy zależy od natężenia światła i długości dnia. Niekastrowane i dzikożyjące są najbardziej aktywne płciowo od lutego do marca i

^{Jak zadbać o kota bezpośrednio po zabiegu sterylizacji? Kocury zazwyczaj dochodzą do siebie nieco szybciej niż kotki, ale bez względu na płeć zwierzęcia, przyda mu się większa troska z naszej strony. Po powrocie do domu po zakończonym zabiegu sterylizacji kot może być zdezorientowany i apatyczny.} W trakcie nieobecności kotki kocięta pozostają ze sobą w bliskim kontakcie fizycznym, co pozwala im na utrzymanie odpowiedniej temperatury ciała. Od początku okresu socjalizacji (od 2. tygodnia życia) kocięta chętnie wchodzą w interakcje ze swoim rodzeństwem. Początkowo mają one dość chaotyczny i raczej przypadkowy charakter. Czasami dużym wyzwaniem jest to, jak nauczyć kota korzystać z kuwety. Wiele kotów nie potrzebuje w tym zakresie żadnej pomocy – od razu uznają wypełnioną piaskiem kuwetę za najlepsze miejsce do wypróżniania. Ale niektóre małe kotki oraz takie, które przeszły w swoim życiu jakieś traumy, miewają z tym problem. Wszelki stres może wpływać negatywnie na wiele aspektów życia kota. Jak zareagować, jeśli mój kot boi się ogórków? Jeśli zauważysz, że Twój kot reaguje negatywnie na ogórki, ważne jest, aby nie wywoływać jego strachu celowo. Jeśli już masz ogórek w domu, trzymaj go z dala od kota.

Najczęściej jednak pierwsza ruja u kotki pojawia się między 5. a 10. miesiącem życia. Sterylizacja kotki karmiącej może odbyć się mniej więcej tydzień po odstawieniu młodych. Z kolei sterylizacji kotki dorosłej, która przybyła do domu, jako dojrzała płciowo może odbyć się tydzień-dwa po okresie aklimatyzacji.

Najłatwiejszym sposobem na odróżnienie kota od kotki jest ich wygląd. Kocury są zazwyczaj większe i mają bardziej umięśnione ciała niż kotki. Mają też szersze głowy i dłuższe ogony. Z kolei kotki są zazwyczaj mniejsze i mają delikatniejsze rysy. Ich głowy są węższe, a ogony krótsze. Dodaj komentarz do tej odpowiedzi.

Żywienie kota po kastracji. Kocury po kastracji, podobnie jak kotki, potrzebują modyfikacji diety. Spowodowane jest to zmianami hormonalnymi, które zachodzą w ich organizmach. Usunięcie gruczołów płciowych skutkuje tworzeniem się nowej gospodarki hormonalnej w organizmie kota, a to sprzyja m.in. odkładaniu się tkanki tłuszczowej.

Koty i kotki wyglądają bardzo podobnie, jednak istnieją subtelne różnice pomiędzy nimi. W tym artykule dowiesz się kilku wskazówek, które pomogą Ci rozróżnić kota od kotki. Kot czy kotka – jak rozpoznać po wyglądzie? Koty i kotki często wyglądają tak samo, dlatego skupienie się na wyglądzie może być trudne. ^{Wymaga jednak od Ciebie wiedzy na temat potrzeb żywieniowych kota oraz umiejętności precyzyjnego komponowania posiłków, tak, by dostarczyć mu zbilansowaną dietę. Najlepsza karma dla kota juniora to taka, jaka jest zgodna z jego fizjologią, którą zwierzak chce jeść, dostarcza mu ona wszystkich niezbędnych składników, a przy tym} ^{Dwa tygodnie temu w moim życiu pojawił się nowy mężczyzna - kot rasy ragdoll o imieniu Lord. W związku z ogromnym zainteresowaniem, jakie wzbudza mój kocurek, postanowiłam poświęcić mu odrębny wpis na blogu. Jakiś czas temu, we wpisie 5 najładniejszych kotów rasowych, zastanawiałam się nad tym, kota której rasy kupić. Mój}

Koty rasowe są najczęściej zaszczepione i odrobaczone, a hodowcy dbają by kotki do oddania czy na sprzedaż były pozbawione wad genetycznych. Koty na sprzedaż to piękne zwierzęta, ale ich wadą jest cena, za rasowego kota trzeba zapłacić od kilkuset złotych do kilku tysięcy. Koty nierasowe, czyli dachowce również mogą być

gYW7.