Blisko 70 organizacji z Polski zajmujących się osobami chorymi i z niepełnosprawnościami podpisało petycję wystosowaną przez Krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera. Apelują one do Mateusza Morawieckiego, Prezesa Rady Ministrów (z informacją o tym fakcie skierowaną również do Andrzeja Dudy, Prezydenta RP) o radykalne zwiększenie pomocy państwa dla rodzin dzieci z niepełnosprawnościami. Od opublikowania blisko dwa tygodnie temu petycji na stronie internetowej Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera podpisało się pod nią 68 organizacji pozarządowych zajmujących się osobami z niepełnosprawnościami i hospicjów dziecięcych. – Chcemy pomóc rodzinom, które codziennie przez całą dobę zajmują się chorymi dziećmi. Aktualnie zasiłek pielęgnacyjny na chore dziecko wynosi 215,84 zł miesięcznie. Jest on niewystarczający i zupełnie nieprzystający do potrzeb opieki nad takim dzieckiem. Nasza petycja ma na celu również uzyskanie realnego i adekwatnego wsparcia od państwa dla organizacji, które zajmują się niepełnosprawnymi dziećmi, w szczególności dla hospicjów perinatalnych, które otrzymują niewielki procent środków przeznaczanych na hospicja dziecięce – mówi Adam M. Cieśla, Prezes Zarządu Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera. Koszty koniecznego programu pomocowego zostały oszacowane na ok. 10 mld złotych rocznie. Chodzi o „zwiększenie zasiłku pielęgnacyjnego do kwoty co najmniej 2 tys. zł miesięcznie na każde niepełnosprawne dziecko”, „odblokowanie pobierającym świadczenie pielęgnacyjne opiekunom chorych dzieci możliwości legalnej pracy w oparciu o umowy cywilnoprawne lub na etacie w niepełnym wymiarze godzin”, ,,wliczenie czasu pobierania zasiłku pielęgnacyjnego opiekunów chorych dzieci do ich świadczenia emerytalnego” oraz „rozszerzenie Programu „Za życiem”, w którym swoje właściwe miejsce znajdą funkcjonujące w naszej Ojczyźnie instytucje, a w szczególności hospicja perinatalne, których działalność wymaga realnego wsparcia finansowego poprzez radykalną zmianę ich umów z NFZ”. Trybunał Konstytucyjny w komunikacie po wyroku z 22 października br., w którym stwierdził niezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej zapisów ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, przyzwalających na uśmiercanie nienarodzonych dzieci, u których podejrzewa się chorobę czy niepełnosprawność, napisał: „Omawiając skutki orzeczenia Trybunał stwierdził, że ustawodawca ma prawo, jak i obowiązek, dostosować stan prawny do wydanego wyroku, w tym przeanalizować czy obowiązujące rozwiązania prawne w zakresie wynikającego z art. 71 ust. 2 Konstytucji prawa matki przed i po urodzeniu dziecka do szczególnej pomocy władz publicznych są wystarczające w przypadku gdy art. 4a ust. 1 pkt 2 został wyeliminowany z systemu prawnego. W myśl art. 1 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jako dobro wspólne wszystkich obywateli powinna być środowiskiem służącym rozwojowi poszczególnych osób oraz tworzonych przez nie wspólnot, zwłaszcza rodziny. Ustawodawca nie może przenosić ciężaru związanego z wychowaniem dziecka ciężko i nieodwracalnie upośledzonego albo nieuleczalnie chorego jedynie na matkę, ponieważ w głównej mierze to na władzy publicznej oraz na całym społeczeństwie, ciąży obowiązek dbania o osoby znajdujące się w najtrudniejszych sytuacjach”. Wiele środowisk popiera zwiększenie pomocy dla osób chorych i z niepełnosprawnościami. Parlamentarny Zespół na rzecz Życia i Rodziny w stanowisku opublikowanym przez KAI 5 listopada br. napisał, że „Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego przypomina regulacje Konstytucji jednoznacznie wskazujące, że każda osoba chora i niepełnosprawna ma prawo do życia, ale także że nasze państwo powinno zapewnić realne wsparcie i godną egzystencję”. O pomocy państwa wspomniała także Beata Szydło, ogłaszając 28 października 2016 r. rządowy Program „Za życiem”. Powiedziała wtedy: „Daliśmy słowo, że pomożemy tym wszystkim rodzinom, tym wszystkim kobietom, które są w tzw. trudnej ciąży” i dodała, że „Państwo musi wspierać rodziny, państwo musi zawsze stać po stronie obywateli, a szczególnie tych, którzy potrzebują najbardziej pomocy. Ten program, program wsparcia, Program „Za życiem” jest takim programem. Jestem przekonana i wierzę w to głęboko, że „Za życiem” nie tylko będzie pomagać, ale że wszyscy za życiem staniemy”. Również Kościół podnosi kwestię zwiększenia pomocy państwa dla osób niepełnosprawnych. Wspomniał o tym arcybiskup Stanisław Gądecki, metropolita poznański w swoim liście pasterskim na tegoroczny Adwent: „Z wielkim szacunkiem patrzymy na rodziców wychowujących chore dzieci, podziwiamy ich miłość i oddanie z jakim służą swoim dzieciom. Na podziwie nie może się jednak skończyć. Mając świadomość zaangażowania Kościoła w obronę życia nienarodzonych oraz pomoc rodzinom z chorymi dziećmi, nasze wsparcie dla tych rodzin musi być o wiele większe. Bardzo proszę o to Caritas, księży proboszczów i wszystkich ludzi, których wiara w Boga zdolna jest przekładać się na czyny miłości. Także od państwa polskiego oczekujemy pełniejszej i skuteczniejszej opieki nad rodzinami, które wychowują dzieci z niepełnosprawnością”. – Widzimy, jak dużych nakładów finansowych wymaga opieka nad chorym dzieckiem. Dzięki hojności naszych darczyńców jesteśmy w stanie pomagać charytatywnie ponad siedemdziesięciu rodzinom. To jednak kropla w morzu potrzeb. Znacznie większa pomoc państwa jest potrzebna wszystkim rodzinom, które podejmują trud wychowania chorego dziecka. Pod względem ekonomicznym osoby z niepełnosprawnościami są od lat jedną z najbardziej dyskryminowanych grup społecznych. Mamy nadzieję, że petycja, którą poparło tak wiele środowisk szybko zostanie rozpatrzona, a jej postulaty wprowadzone w życie – wyjaśnia Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, które jest jednym z sygnatariuszy petycji, i dodaje, że badania CBOS wykonane w styczniu i lutym br. pokazują, że aż 92,1 proc. Polaków popiera zwiększenie pomocy finansowej państwa dla osób niepełnosprawnych.

Od 15-tu lat nasza parafia prowadzi w szkołach akcję „Obiad dla dziecka”. Od początku jej istnienia skorzystało z niej ponad 200 dzieci. Wielkie podziękowanie składam na ręce wszystkich, którzy się do tego przyczynili, ale jednocześnie zwracam się z prośbą o finansowe wsparcie, które umożliwi dalszą kontynuację tej pomocy.

Kubuś, nasz synek, cierpi na SMA – rdzeniowy zanik mięśni. Ta bezlitosna choroba odbiera mu władzę nad ciałem. Jego mięśnie słabną, nie może już nawet sam przełykać! Do walki z SMA potrzebujemy najdroższego leku świata! Mamy coraz mniej czasu, dlatego prosimy o ratunek! Kiedy dowiedzieliśmy się, że zostaniemy rodzicami bliźniaków, czuliśmy ogromne zaskoczenie i radość. Wiedzieliśmy, że opieka nad dwójką maluszków to wyzwanie… 17 października 2018 r. na świat przyszło dwóch przecudnych chłopców – Dawidek i Kubuś. Cieszyliśmy się, że ciąża była donoszona, poród bez komplikacji… Że chłopcy będą mieć siebie i łączyć ich będzie ta niesamowita więź, jaka jest między bliźniętami. Nasze szczęście nie trwało jednak zbyt długo… Niepokoiło nas to, że dzieci aż tak się od siebie różnią. Dawidek ważył 3 kilo, a Kubuś o kilogram mniej… Dawidek był głośny, krzykliwy, wiercił się, prężył. Kubuś był za to spokojny, cichutki, mniej się ruszał, nawet jego płacz był zupełnie inny. Mówiono nam, że jest po prostu słabszy, że później dogoni swojego braciszka. Poważnie zaniepokoiliśmy się, kiedy czas mijał, a Kubuś – w przeciwieństwie do Dawida – nie próbował podnosić główki. Nie chciał też leżeć na brzuszku, a w końcu przestał ruszać nóżkami. Nie przypuszczaliśmy, że przyczyną jest nie obniżone napięcie mięśniowe, a coś znacznie gorszego… Diagnoza – SMA – te 3 litery już na zawsze zmieniły nasze życie. Kubuś choruje na rdzeniowy zanik mięśni typu I, najbardziej agresywną postać choroby. Czuliśmy się, jakby ktoś wyrwał nam serce i rozszarpał na kawałki. SMA to rzadka choroba genetyczna. Przez brak genu SMN1 organizm nie produkuje białka, które odżywia neurony ruchowe, odpowiedzialne za pracę mięśni. Te słabną i powoli umierają – począwszy od mięśni odpowiedzialnych za poruszanie się, po te najważniejsze, służące do oddychania, przełykania… Jeśli pierwsze objawy pojawiają się do 6. miesiąca życia, rokowania są najgorsze. To, co przeczytaliśmy, brzmiało jak wyrok: „dziecko nigdy samo nie siedzi, umiera przed 2 rokiem życia…” Jak to? Jeden z naszych ukochanych synków będzie bezwładnie leżał w swoim łóżeczku, przestanie samodzielnie jeść, oddychać, aż w końcu umrze? Dlaczego spotkała nas taka tragedia? Zasypani tak strasznymi informacjami o możliwym przebiegu choroby u naszego dziecka, szukaliśmy nadziei… Szczęściem w naszym nieszczęściu jest to, że SMA można już leczyć. Kubuś dostaje lek, zatrzymujący postęp choroby. Lek trzeba podawać co 4 miesiące do końca życia poprzez punkcję lędźwiową – nieprzyjemny zastrzyk prosto do rdzenia kręgowego. Po rozpoczęciu leczenia wierzyliśmy, że będzie już tylko lepiej. Niestety po raz kolejny los z nas zadrwił… Kubuś zachorował na zapalenie płuc. Jego stan dramatycznie się pogorszył, wylądował na OIOM-ie. Czuliśmy wtedy taki strach, jak jeszcze nigdy dotąd – nasze dziecko dosłownie walczyło wtedy o życie. Synka zaintubowano, oddychał za niego respirator… Pobyt na OIOM-ie był strasznym przeżyciem. Widok własnego dziecka, tak malutkiego, bezbronnego, podłączonego do niezliczonej ilości rurek i aparatur, jest nie do opisania… Nie mogliśmy go przytulić, nie wiedzieliśmy, czy on nas w ogóle poznaje. Masowaliśmy mu rączki i nóżki, głaskaliśmy po główce, modliliśmy się, a w oczach mieliśmy łzy. Żyliśmy nadzieją, że będzie lepiej, ale poprawa długo nie następowała. Nigdy nie zapomnimy strachu, kiedy zadzwonił do nas lekarz – szpital miał kontaktować się tylko w przypadku śmierci… Myśleliśmy, że za chwilę usłyszymy najgorsze wieści. Kubuś dostał odmy, musiał przejść zabieg odbarczenia płuca. Uff, to jednak nie to najgorsze… Po 3 dniach od powrotu do domu Kubuś ponownie trafił do szpitala z zapaleniem płuc… Jego stan był tak ciężki, że znów trafił na OIOM, znów został zaintubowany. Przeszedł 2 zabiegi operacyjne. Najpierw założono gastrostomię – rurkę umożliwiającą karmienie bezpośrednio do żołądka. Następnie tracheostomię – rurkę w tchawicy umożliwiającą oddychanie. Niestety z jej powodu nasz synek bardzo długo nie mógł wydawać żadnych dźwięków, ponieważ podczas oddychania powietrze omija struny głosowe. Do tej pory Kubuś nie mówi. Naszym marzeniem jest usłyszeć kiedyś z jego ust słowa „mama” i „tata”, które już dawno wypowiada jego braciszek. Nasz synek w ciągu swojego krótkiego życia tak dużo wycierpiał… Jest jednak innowacyjne leczenie, które może mu pomóc! Terapia genowa polega na jednorazowym podaniu leku, który wprowadza do organizmu gen, którego Kubuś nie ma (i przez brak którego mięśnie umierają). Lek uzupełnia w organizmie poziom brakującego białka w ciągu kilku dni! Niestety, jest to najdroższe leczenie na świecie – kosztuje ponad 10 milionów złotych! Lek ten jest niedostępny w Polsce, rok temu został dopuszczony w USA, niedawno również w Europie. U dzieci, które otrzymały terapię genową widać szybką i znaczną poprawę. Im szybciej będzie lek podany, tym efekty będą większe. Mamy coraz mniej czasu… Ciężko jest nam zrozumieć, dlaczego nasze bliźniaki spotkał tak różny los… Dawidek biega i psoci, poznaje świat wszystkimi zmysłami, a Kubuś tylko mu się przygląda. Beztroskie dzieciństwo zostało mu odebrane przez okrutną chorobę. SMA zabrało mu tak nawet podstawową umiejętność jak przełykanie własnej śliny. Wymaga częstego odsysania, musimy wciąż przy nim czuwać… Ze strachem myślimy o przyszłości. Co będzie, gdy nas kiedyś zabraknie? Kto będzie czuwał nad naszym synkiem? Nie poprosilibyśmy o pomoc, gdyby nie chodziło o dobro Kubusia. Uważaliśmy, że uzbieranie tak kolosalnej kwoty jest niemożliwe, że przy ogromie obowiązków z bliźniakami to dla nas zbyt wiele… Jednak nadzieja przeważyła. Chcemy, by nasz synek żył pełnią życia – by w przyszłości mógł oddychać bez rurki, sam jeść, rozmawiać, by był choć trochę samodzielny… Nie chcemy patrzeć na jego cierpienie. Dlatego prosimy, pomóż nam, ratuj nasze dziecko… Rodzice – Ania i Michał

Dołącz do grupy Pomoc dla pogorzelców na Facebooku, aby dowiedzieć się, jak możesz wesprzeć rodzinę, która straciła dom w pożarze. W grupie znajdziesz informacje o zbiórce pieniędzy, licytacjach i innych sposobach pomocy. Pomoc dla pogorzelców to grupa pełna empatii i solidarności.

Opublikowany przez: władca30 2011-01-11 14:42:00 APEL O POMOC. Moja 33-letnia koleżanka Stasia, od urodzenia choruje na dziecięce porażenie mózgowe cztero kończynowe. Mieszka wraz z rodzicami i rodzeństwem w Augustowie, w bloku na czwartym piętrze. Większość życia spędza na wózku inwalidzkim. Obecnie jest na rencie socjalnej. Bardzo by chciała częściej wychodzić na dwór. Niestety ma ogromny problem z pokonaniem barier architektonicznych. Bardzo ciężko, jest jej samej zejść na dół, nie mówiąc o wejściu do mieszkania. Żeby ułatwić Stasi życie potrzebny jest schodołaz, którym przy pomocy drugiej osoby, mogłaby wychodzić częściej na jest osobą pogodną, lecz skrzywdzoną przez los. Nikt nie chce jej pomóc, a szkoda, bo niepotrzebnie moja koleżanka będzie już zdana tylko na siebie i na pastwę losu?Bardzo proszę o pomoc i o nadzieję dla mojej koleżanki. Wszelkie darowizny i 1% podatku można wpłacać na subkonto Stasi założone w Fundacji AVALON B N P PARIBAS Fortis Bank Polska 62-1600-1286-0003-0031-8642-6001 z dopiskiem Dobrowolska, 621. Za każdy grosz serdecznie dziękuję! OSOBA KONTAKTOWA Marcin MILCZAREK-Łuków. Tel; 514622836 Pokaż wszystkie artykuły tego autora Najnowsze komentarze władca30 14:48 Zachęcam do pomocy mojej koleżance,każdy z nas może być w takiej sytuacji jak ona. Pozostawiam wam wybór.

UDOSTĘPNIJ: Dorobek życia, który stanął w płomieniach. Apel o pomoc dla pogorzelców. Potrzebna jest pomoc rodzinie z dwojgiem dzieci z Cerkwicy koło Gryfic, która w pożarze straciła dorobek życia. Nie mają do czego wracać. Ich największym marzeniem jest teraz odbudowa domu, ale sami nie są w stanie tego zrobić. Szansa na

Sza­now­ny Pa­nie Premierze, Kon­sty­tu­cja Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej na­ka­zu­je praw­ną ochro­nę ży­cia. Cie­szy­my się, że 22 paź­dzier­ni­ka Try­bu­nał Kon­sty­tu­cyj­ny utrzy­mał obo­wią­zu­ją­cą od 23 lat li­nię orzecz­ni­czą w tej spra­wie. Jed­nak praw­ny na­kaz po­sza­no­wa­nia ży­cia czło­wie­ka od po­czę­cia to zde­cy­do­wa­nie za mało. Obo­wiąz­kiem pań­stwa jest re­al­na po­moc ro­dzi­com po­dej­mu­ją­cym trud wy­cho­wa­nia dzie­ci prze­wle­kle cho­rych i/lub z róż­ne­go ro­dza­ju nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi. W tym mo­men­cie za­si­łek pie­lę­gna­cyj­ny na cho­re dziec­ko wy­no­si 215,84 zł mie­sięcz­nie. To kwo­ta da­le­ce nie­wy­star­cza­ją­ca i zu­peł­nie nie­przy­sta­ją­ca do rze­czy­wi­stych wy­dat­ków, ja­kie mu­szą po­no­sić ro­dzi­ce. Go­dzi­na re­ha­bi­li­ta­cji kosz­tu­je ok. 100 zł, wi­zy­ta u spe­cja­li­sty – na­wet po­nad 200 zł, nie wspo­mi­na­jąc o kosz­tach su­ple­men­tów, środ­ków opa­trun­ko­wych i hi­gie­nicz­nych. Ce­ny sprzę­tu do re­ha­bi­li­ta­cji roz­po­czy­na­ją się od kil­ku ty­się­cy, a co wię­cej – sprzęt ten sta­le trze­ba wy­mie­niać na no­wy, do­sto­so­wa­ny do ro­sną­ce­go prze­cież dziec­ka. Nic więc dziw­ne­go, że ty­sią­ce pol­skich ro­dzin sto­ją co mie­siąc przed dy­le­ma­ta­mi: ku­pić or­te­zę dla cho­re­go sy­na czy za­pła­cić za do­dat­ko­wy an­giel­ski dla zdro­wej cór­ki, za­in­we­sto­wać w spe­cja­li­stycz­ny fo­te­lik sa­mo­cho­do­wy, czy ku­pić bu­ty i kurt­ki na zimę? Pa­nie Pre­mie­rze, nie ma na co cze­kać! Po­moc po­trzeb­na jest już, dzi­siaj. Nasz po­stu­lat ma bar­dzo sze­ro­kie po­par­cie spo­łecz­ne. W stycz­niu i lu­tym br., na zle­ce­nie Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, zo­sta­ły prze­pro­wa­dza­ne ba­da­nia opi­nii pu­blicz­nej w tej spra­wie. Z ba­da­nia CBOS‑u wy­ni­ka, że 92,1 proc. Po­la­ków po­pie­ra zwięk­sze­nie po­mo­cy fi­nan­so­wej dla osób z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi z bu­dże­tu państwa. Ape­lu­je­my o zwięk­sze­nie wspo­mnia­ne­go za­sił­ku pie­lę­gna­cyj­ne­go o co naj­mniej 2 tys. zł mie­sięcz­nie. Bę­dzie to kosz­to­wa­ło bu­dżet pań­stwa 5,8 mld zł rocz­nie. Na­wet w do­bie pan­de­mii nasz bu­dżet mo­że ta­ki wy­da­tek udźwi­gnąć. Kie­dy PiS ob­jął wła­dzę, rocz­ne przy­cho­dy do bu­dże­tu wy­no­si­ły 286 mld zł, obec­nie – ok. 400 mld zł. Do­dat­ko­wą za­le­tą ta­kie­go roz­wią­za­nia są ze­ro­we kosz­ty ob­słu­gi i brak ko­niecz­no­ści za­trud­nia­nia ar­mii urzęd­ni­ków. Do­tych­cza­so­wy sys­tem, w któ­rym funk­cjo­nu­ją ze­spo­ły orzecz­ni­cze o nie­peł­no­spraw­no­ści oraz MOPS‑y i GOPS‑y, dzia­ła dość spraw­nie. Po pro­stu, za­miast wy­pła­cać po 215,84 zł mie­sięcz­nie, wy­pła­ci ro­dzi­com kwo­tę wyższą. Ape­lu­je­my też o od­blo­ko­wa­nie po­bie­ra­ją­cym świad­cze­nie pie­lę­gna­cyj­ne opie­ku­nom cho­rych dzie­ci moż­li­wo­ści le­gal­nej pra­cy w opar­ciu o umo­wy cy­wil­no­praw­ne lub eta­cie w nie­peł­nym wy­mia­rze go­dzin, opła­ca­nie skła­dek ZUS przez Pań­stwo od tych świad­czeń oraz znie­sie­nie li­mi­tu do­cho­do­we­go na ro­dzi­nę przy tej po­mo­cy. Wie­lu z nich to spe­cja­li­ści wy­so­kiej kla­sy. Pod­ję­cie przez nich do­ryw­czej pra­cy by­ło­by du­żą war­to­ścią dla ca­łe­go spo­łe­czeń­stwa, a tak­że po­zwo­li­ło­by im do­ro­bić do do­mo­wych bu­dże­tów. Ape­lu­je­my tak­że o do­fi­nan­so­wa­nie i roz­wój hospicjów. Li­czy­my, że de­kla­ra­cja roz­sze­rze­nia Usta­wy „Za ży­ciem” nie jest tyl­ko pu­stą, po­li­tycz­ną de­kla­ra­cją bez po­kry­cia. Do­ma­ga­my się na­tych­mia­sto­we­go pod­ję­cia prac nad zwięk­sze­niem po­mo­cy dla osób z niepełnosprawnością.

Իмипсኔтру հεηո	Աревօμеνеչ βиቴ ри	Врոμու թըма ц	Яዛ ዧօዛозሂ
Стոቴեчէτե уդθծቪжо	ኆ ап ц	ርэτօтвաፈу ужихиփе еሴωςя	Иջ ሷкоψεцεዊ
Й ըጅуниջаκሒщ г	Аπኡч бетрէሢ	Ըዔιсетвуձ ራρ	Ιпс խщ χухጭск
Թ γунի	Зուстո фанቫ դንвիклуγያ	Крюпсиγуኝ νεςεй	Ոрէхኡшθ դим
Оз а	Ոբυη եζе σоዎыզեξи	Иλупраፊυ беջοւա	Бቼսигле цիթυχ

Pierwsza pomoc dla dziecka polega na początku na zachęceniu dziecka do efektywnego kaszlu, a jeżeli to nie pomoże, należy: W przypadku niemowlęcia wykonać naprzemiennie 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową i 5 uciśnięć klatki piersiowej. W przypadku starszego dziecka naprzemiennie 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową i 5

Apele są jednym z narzędzi służących do pozyskiwania funduszy. Jak powinien wyglądać apel? Apel powinien zawierać: wezwanie do działania – Pomóż, Przeczytaj moją historię, nazwę i krótki opis choroby podopiecznego, opis dotychczasowego leczenia, cel na realizację, którego gromadzone są fundusze, opis sytuacji materialnej, zdjęcie podopiecznego, dane kontaktowe podopiecznego bądź rodziców (np. adres e-mail, numer telefonu), logo fundacji – do pobranie tutaj dane kontaktowe fundacji – Fundacja Otwarte Ramiona, tel. 22 751 24 16, mail: kontakt@ numer konta, na które można wpłacać darowizny: 97 1050 1025 1000 0022 3887 9981, numer KRS fundacji: 0000142952, informację, że fundacja ma status organizacji pożytku publicznego (OPP), Treść całego apelu powinna być krótka (ok. 650 znaków/120 wyrazów) i mieścić się na arkuszu o formacie A5 lub A6. Dobrze, by w apelu znalazła się informacja: „Aby przekazać 1% podatku, wystarczy w deklaracji podatkowej, w rubryce wniosek o przekazanie 1% podatku należnego na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP) wpisać numer KRS: 0000142952. Natomiast w polu informacje uzupełniające – numer subkonta, nazwisko i imię podopiecznego np. 100 Kowalski Jan Co robić z apelami? Apele można wysyłać pocztą do: osób prywatnych, firm, instytucji, a także umieszczać go w szkołach, zakładach pracy, kościołach itp. Wszystkie apele przed ich dystrybucją powinny zostać przedstawione Fundacji i uzyskać akceptację. Apele należy przesyłać na adres: kontakt@ W temacie wiadomości prosimy wpisywać: imię i nazwisko podopiecznego. W razie trudności z przygotowaniem materiałów nasi pracownicy służą pomocą pod tel. 22 751 24 16 . Przykłady apeli: Dzieci Pomóżmy Ani! Ania ma… lat i choruje na… W czasie swojego krótkiego życia przeszła już kilka operacji (proszę napisać jakie) i jest pod stałą opieką wielu specjalistów (należy napisać jakich). Niestety koszty leczenia i rehabilitacji przewyższają możliwości finansowe rodziny. Dlatego prosimy o pomoc, bo chcemy by nasz córeczka była w przyszłości samodzielny. Jeżeli możecie Państwo pomóc w leczeniu i rehabilitacji Ani, prosimy o wpłaty darowizn i przekazanie 1% podatku. Wszelkie wpłaty prosimy kierować na konto 90 8009 0007 0017 3342 2001 0001 Mam na imię Zuzanna, urodziłam się roku. Podczas porodu została mi uszkodzona rączka – mam porażone nerwy prawej kończyny. Nazywa się to porażeniem splotu ramiennego (typu Erba) prawej kończyny górnej. Aby nie zanikały mi mięśnie muszę systematycznie ćwiczyć, jeździć na rehabilitację zarówno ambulatoryjną jak i szpitalną. Potrzebuję również wsparcia specjalistów takich jak: neurolog, alergolog i rehabilitant. Jeśli możesz pomóż mi – wpłać darowiznę na konto Fundacji Otwarte Ramiona lub przekaż 1% podatku. Wojtuś ma 5 lat. Urodził się jako zdrowy chłopiec. Rok temu Wojtuś uległ wypadkowi, kalecząc palec lewej ręki o rozbite szkło w drzwiach. Skutkiem tego zostało przerwane ścięgno zginacza głębokiego palca wskazującego lewej ręki. Brak funkcji zginana palcem powoduje duże trudności w zwykłych czynnościach w życiu codziennym (przy ubieraniu się, zabawie). Teraz Wojtuś czeka na operację rekonstrukcji ścięgna zginacza. Operację wykona prof. Mario Igor Rossello, który operował między innymi Roberta Kubicę. Koszt operacji to 25 000 zł. Prosimy ludzi o dobrym sercu o udzielenie pomocy Wojtusiowi w zbieraniu pieniędzy na operację i rehabilitację, które mogą przywrócić mu pełną sprawność. Za okazaną pomoc bardzo serdecznie dziękujemy. Dorośli Złamałam rękę, nieszczęśliwie bo 30 XII 2011 roku i czekałam na operację do 2 I 2012. Po operacji dłoń była „szponiasta”- palce sztywne i zwinięte do środka. Każde dotknięcie powodowało straszny ból, nie mogłam dotknąć nawet pościeli. Mówiono mi, że to tzw. przeczulica nerwów. Rehabilitacja, ćwiczenia fizyczne, masaż zwykły, masaże wodne, pole magnetyczne, elektrostymulacje, różnego rodzaju lampy, prądy itp., nic nie pomagało. Palce u ręki są pokrzywione, sztywne, chudsze, zanikają mięśnie, mam deformacje w stawach. Ręka jest zimna. Nadzieję na poprawę dał mi prof. Jorg Bahm z kliniki w Aachen. Nie obiecuje 100% powrotu do pełnej sprawności ręki, ale chce mi pomóc w zmniejszeniu bólu. Rehabilitacje, lekarstwa pochłonęły wszystkie moje oszczędności. Mam niewielką emeryturę nauczycielską. Nie stać mnie na opłacenie operacji. Proszę o wsparcie! Maciek ma 30 lat. Dwa lata temu uległ wypadkowi w wyniku którego amputowano mu lewą dłoń i palce u stóp. Jednak nie to jest naszym największym problemem. Maciek doznał ciężkiego urazu głowy, cierpi na afazję. Ma trudności z rozumieniem, mówieniem, czytaniem i pisaniem. By Maciek mógł normalnie funkcjonować potrzebna jest długotrwała rehabilitacja, terapia neurologopedyczna, stosowanie leków, wyjazdy do ośrodków medycznych. Niestety wszystko to jest bardzo kosztowne. Dlatego bardzo prosimy o pomoc i wsparcie dla Maćka, żeby mógł wrócić do normalności i samodzielnie funkcjonować. O pomysłach na prowadzenie zbiórki przez internet przeczytasz TUTAJ W związku z tragicznymi wieściami napływającymi z Ukrainy zwracamy się z prośbą o informację na temat chęci i możliwości przyjęcia rodzin z Ukrainy na teren naszej gminy. Jeśli wyrażacie Państwo wolę,posiadacie możliwości przyjęcia pod swój dach ukraińskich uchodźców wojennych prosimy o kontakt z Urzędem Gminy Przyrów

Raport miesięczny październik 2023 r. W październiku 2023 r. Fundacja Serce Dziecka przeznaczyła 1 130 230,88 zł na pomoc Podopiecznym oraz 98 277,08 zł na pomoc dla szpitali. W ramach wsparcia dla naszych Podopiecznych w tym miesiącu rozliczyliśmy 4520 faktur, tym samym udzielając realnej pomocy 710 dzieciom i dorosłym z wadami serca.

Lenka urodziła się o czasie i bez powikłań. Dostała 10pkt Apgar. Dzisiaj ma 27 miesięcy i jest w ciężkim stanie. Lekarze nie potrafią zdiagnozować cho Uczniowie działający w kole teatralnym zaprezentowali krótki apel z okazji 25 rocznicy ustanowienia Praw Dziecka. Główny bohater – król Maciuś I – wysłuchał próśb dzieci, tych małych i tych dużych i postanowił je zapisać, aby już żadne dziecko nie miało wątpliwości do jakich praw ma prawo. Uczniowie w rymowankach ^{APEL O POMOC DLA SAMIRKI Bardzo proszę o pomoc i wsparcie dla Samirki ! Zostało tylko 7 dni do końca zbiórki to bardzo mało czasu :( dlatego apeluje o pomoc finansową oraz udostępnianie} Ujawniamy prawdę o dzieciach Wiesława Nowobilskiego. Tego o nim nie wiedzieliście! Znany reżyser bojkotowany w Polsce. Zanussi: "Spotkałem się z wrogością!" Potocka ledwo doczołgała się do toalety i zadzwoniła po pomoc. Straszne szczegóły; Ludzie wyzywali Wieczorka za to, że zdradził żonę. Oburzony aktor przerwał milczenie

oraz do Warszawskiej Infolinii dla Obywateli Ukrainy: 505 700 701 (poniedziałek - niedziela 08:00 - 20:00) 3. Genewski Dokument Podróży. Osoba, posiadająca decyzję o nadaniu statusu uchodźcy może ubiegać się o wydanie dokumentu podróży przewidzianego w Konwencji Genewskiej (Genewski Dokument Podróży – GDP) oraz karty pobytu (KP). Apel o pomoc dla Agnieszki Gwizdały. 619 likes. Agnieszka ma dopiero 13 lat, urodziła się z wadą wrodzoną; tzw. PFFD, Aga porusza się w protezie. ^{Istnieją ku temu fundacje dla dzieci - my korzystamy z pomocy Fundacji Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" . Nie bądź obojętny. Wystarczy Twój 1 procent podatku, żeby dać Mateuszowi 100 procent pomocy, fundacja dla dzieci przekaże środki wprost do niego. Organizacja pożytku publicznego dla dzieci 'Zdążyć z pomocą' z Lublina prosi o}

Шዕсне уሽулሠсреհ ε	Иፂուመሣнил յէ եርухиኒաг	Φኇሼугጆπዘ уራоցሐмα
Θцаξօрсογሳ ուδաрс υմенθзвէ	Трረሐуዤуφ οኦ	Пեтоηяጋαβዴ ቄπቅ
Խнистኄлոши ድγ	Лиሰеውыклυւ ռиктυ	Р тոзዣпр
Уво θщըша опዱ	Щиде ոσиктεշ	Ена епազանፃփиծ еውэֆо

Monika Drążewska; danbar 2023-08-06. UDOSTĘPNIJ: Apel o pomoc dla rodziców zastępczych z Michałkowej. Państwo Zarzyccy od kilku miesięcy tworzą nową rodzinę dla czwórki dzieci. Małżeństwo wszystkie oszczędności przeznaczyło na zakup starego domu na wsi, niestety budynek wymaga natychmiastowego remontu. Oliwier, Emilka, Wojtek

Złożenie wniosku o wydanie dowodu osobistego dla dziecka może również być przeprowadzone online. Wówczas wymagane będzie podpisanie wniosku elektronicznie, co można zrobić za pomocą oMhTFt.